یكی از عوامل مهم و مؤثر در خاك، دمای خاك است. دمای خاك از نقطه نظر كشاورزی و اكولوژی نظير: تاٌثیر دما بر جوانه زنی بذر، واكنش های بیوشیمیایی خاك، كاهش مصرف حشره كش ها و علف كش ها، تبدیل كودهای ازته و یخ زدن خاك حائز اهميت است. بنابراین دماي خاك و چگونگي تغييرات آن نسبت به زمان و مكان يكي از مهم ترين عواملي است كه تبادل ماده و انرژي وكليه فرايندهاي فيزيكي - شيميايي را به صورت مستقيم يا غيرمستقيم تحت تاٌثيرقرار مي دهد. دماي خاك به عوامل متعددي از جمله توپوگرافي، تابش خورشيد، دماي هوا، ميزان رطوبت خاك، نوع و ويژگي هاي حرارتي خاك (نظير ظرفيت گرمايي- ضريب هدايت حرارتي، ضريب انتشارحرارتي و ضريب پذيرش حرارتي) بستگي دارد. علاوه بر فرآيندهايي مانند تبخير و تعرق، فرآيندهاي ديگر نظير: تهويه خاك، جوانه زني، رشد گياه، توسعه ريشه ها و فعاليت هاي ميكروبي درون خاك نيز تابع دماي خاك است. همچنين درجه حرارت خاك به عنوان يك منبع ذخيره وتبادل گرمايي با آتمسفر مجاور خود نقش به سزايي دارد. يخبندان درخاك نيز يكي از شاخص هاي آب و هوايي مهم در كشاورزي، سازه ها و تاسيسات زهكشي و شبكه لوله كشي آب شهري است. (نجفي مود، 1387) دمای خاك در اعماق مختلف متفاوت بوده و تا اعماق معيني از نوسان روزانه و سالانه برخورداراست. در اغلب موارد دمای خاك نسبت به دمای هوا از نظر اكـــولوژی برای گیاه مهم تر می باشد. با توجه به اینکه گياهان براي جوانه زني و رشد نياز به دماي مطلوب دارند، لذا باید زمان و عمق مناسبي را براي بذركاري انتخاب كرد. براي زارعين تعداد روزهاي لازم براي جوانه زني پس از كاشت حائز اهميت مي باشد.